The “Dispilio Inscription” c.5260 +/- 40 B.C. (dated by C14 at Dimokritos Laboratories in Athens and c.A4 in size) is perhaps the oldest “inscription” currently known. It dates to approximately 37 centuries before the Minoan Phaistos Disk which is approximately 37 centuries Before Present. Along with other examples of possible Neolithic Communication such as the “Tartaria Tablets” in Romania, approximately contemporary with the “Dispilio Inscription” c.5300 B.C., it raises the question of whether there was a Neolithic Code of Communication or even “Neolithic Script(s)”? The subject must be ‘studiable-readable-understandable’. The current dbase has 200-300 different signs and c.1000 “inscriptions” from the Neolithic period. It is very difficult to be certain but based on a drawing there seem to be c.100 signs of “Neolithic Script(s)” (“NS”) on the “Dispilio Inscription” (as opposed to c. 20 signs on the “Tartaria Tablets” “TT”). Is that enough to identify a syllabic script, if so what language is it writing? Is it possible to recognize phonetic linguistic crypto-analytic patterns in the ‘text’ with statistical frequency analysis but can one then proceed to decode/decipher it and return it to plain text i.e. to be ‘understandable’, after being both ‘studiable’ and ‘readable’? Could c.10x10 i.e. c.100 signs be compared quantitatively to the first lines of the Iliad and/or Odyssey c.4000 years older than the Trojan War?

Στον κόσμο σήμερα απαντώνται 3 συστήματα γραφής.

Η Επιγραφή του Δισπηλιού, δεν αποτελεί, κατά πάσα πιθανότητα, αλφαβητική ή ιδεογραφική γραφή. Πρόκειται μάλλον για συλλαβική γραφή (max. 232-242-292, ίσως και αρκετά λιγότερα) εάν όντως πρόκειται για γραφή που αντιπροσωπεύει την ομιλούσα γλώσσα του Νεολιθικού Δισπηλιού 4000 χρόνια πριν από τον Τρωικό Πόλεμο. Υπάρχει επίσης Μυκηναϊκή κεραμική που βρέθηκε μέσα σε πεσμένες πέτρες του Νεολιθικού περίβολου. Επίσης στην ευρύτερη περιοχή και πιο συγκεκριμένα στην Αιανή, της Μυκηναϊκής Μακεδονίας στη Βόρεια Ελλάδα. βρέθηκε μια επιγραφή της Μυκηναϊκής Γραμμικής Β : «TE-RE-DA» ή «DA-RE-TA» χαραγμένη σε έναν πίθο. Πρόκειται πιθανά για Μυκηναϊκό όνομα με κατάληξη – DAS ή – THP που μπορεί να αποδοθεί στον ιδιοκτήτη του πίθου, δείχνοντας μια συνέχεια στο χώρο της Δυτικής Μακεδονίας στη Β. Ελλάδα από τη Νεολιθική Εποχή έως τα Μυκηναϊκά χρόνια. Πράγματι υπήρχε η δυναστεία των Μακεδόνων βασιλέων του 4 ου αι. π.Χ. ονομαζόμενη επίσης «Δέρδας». Τυχαίο ; Εννοείται επίσης ότι θα μπορούσε να μην είναι τίποτα από τα παραπάνω και να πρόκειται απλά για έναν «Κώδικα Επικοινωνίας» όπως είναι η μουσική, η τέχνη, η γλώσσα προγραμματισμού, η γλώσσα σώματος ή η νοηματική γλώσσα…